Iwona Stafford

Ukochana Mama, Babcia, Siostra i Przyjaciółka

19 października 1965 r. 22 października 2026 r.

„Odeszłaś tak cicho, jakbyś nie chciała nikogo smucić...
Lecz w naszych sercach pozostał ślad, którego żaden czas nie zdoła zetrzeć.”

Wspomnienie o naszej Iwonie

Jej serce miało dwa brzegi. Pomiędzy nimi rozciągał się ocean, a na każdym czekał ktoś bliski. Każdy powrót był więc także rozstaniem — jakby cząstka domu zawsze zostawała po drugiej stronie.

Dziś oba brzegi łączy pamięć o Iwonie. Pozostaje w słowach, które wciąż słyszymy, w uśmiechach zatrzymanych na zdjęciach i w chwilach, do których będziemy wracać. Tyle razy przemierzała ocean, by być blisko. Teraz nosimy Ją ze sobą, gdziekolwiek jesteśmy.

Chwile ciszy

Obrazy zadumy i pamięci

Leśna ścieżka w delikatnej porannej mgle

Ścieżka wspomnień

Pusta drewniana ławka nad spokojnym jeziorem

Cicha obecność

Łagodne fale i pusty morski horyzont o zmierzchu

Po drugiej stronie

Księga Ciepłych Słów

Zostaw słowo wsparcia dla brata i rodziny, wspomnienie lub cichą modlitwę

Link został skopiowany.